[ سوره الشعراء ‹ 26 › : آيات 7 تا 9 ] أَ وَلَمْ يَرَوْا إِلَى الأَرْضِ كَمْ أَنْبَتْنا فِيها مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِيمٍ ‹ 7 › إِنَّ فِي ذلِكَ لآيَةً وَما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ ‹ 8 › وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ ‹ 9 › ترجمه : 7 - آيا آنها به زمين نگاه نكردند ، چه اندازه در آن از انواع گياهان آفريديم . 8 - در اين نشانه روشنى است ( بر وجود خدا ) ولى اكثر آنها هرگز مؤمن نبوده‌اند . 9 - پروردگار تو عزيز و رحيم است . تفسير : زوجيت در گياهان در آيات گذشته سخن از اعراض كافران ، از آيات تشريعى يعنى قرآن مجيد بود ، و در آيات مورد بحث سخن از اعراض آنها از آيات تكوينى و نشانه‌هاى خدا در پهنه آفرينش است ، آنها نه تنها ، گوش جان خود را بر سخنان پيامبر ص مىبستند ، بلكه چشمهاى خود را نيز از ديدن نشانه‌هاى حق در اطراف خود محروم مىساختند . نخست مىگويد : « آيا آنها به زمين نگاه نكردند چه بسيار گياهان از انواع مختلف ، نر و ماده ، زيبا و جالب و پرفايده در آن آفريديم » ( * ( أَ وَلَمْ يَرَوْا إِلَى الأَرْضِ